เรียนภาษาจีนผ่านเพลง 1 — วันที่ 4 — เห็นใจชาวนา (บทที่หนึ่ง)
หลี่เชิน (ค.ศ. 772–846) แต่งบทกวีสั้นสองบทชื่อ 'เห็นใจชาวนา' ทั้งคู่พูดถึงความยากลำบากของแรงงานเกษตรกรและคุณค่าของอาหาร บทแรกนี้บรรยายชาวนาที่กำลังพรวนดินกลางแดดเที่ยงวัน เหงื่อหยดลงดิน เตือนใจในบรรทัดสุดท้ายว่าข้าวทุกเมล็ดบนจานของเรามาจากความเหนื่อยยากจริง ๆ ของใครสักคน
คำศัพท์วันนี้
锄
พรวน/จอบ
锄禾日当午，
Chú hé rì dāng wǔ,
พรวนดินตอนแดดเที่ยงวัน
汗
เหงื่อ
汗滴禾下土。
hàn dī hé xià tǔ.
เหงื่อหยดลงดินใต้ต้นข้าว
盘中餐
อาหารในจาน
谁知盘中餐，
Shuí zhī pán zhōng cān,
ใครเล่าจะรู้ว่าอาหารในจาน
粒
เมล็ด
粒粒皆辛苦。
lì lì jiē xīn kǔ.
ทุกเมล็ดล้วนมาจากความเหนื่อยยาก
辛苦
ลำบาก
粒粒皆辛苦。
lì lì jiē xīn kǔ.
ทุกเมล็ดล้วนมาจากความเหนื่อยยาก
ไวยากรณ์วันนี้
สองบรรทัดสุดท้าย — 'ใครเล่าจะรู้ว่าข้าวในจาน ทุกเมล็ดล้วนมาจากความเหนื่อยยาก' — กลายเป็นสุภาษิตจีนที่ถูกอ้างถึงมากที่สุดเรื่องการไม่ทิ้งขว้างอาหาร ยังคงสอนเด็ก ๆ ทุกมื้ออาหารจนถึงทุกวันนี้
锄禾日当午，
พรวนดินตอนแดดเที่ยงวัน
汗滴禾下土。
เหงื่อหยดลงดินใต้ต้นข้าว
谁知盘中餐，
ใครเล่าจะรู้ว่าอาหารในจาน
粒粒皆辛苦。
ทุกเมล็ดล้วนมาจากความเหนื่อยยาก