เรียนภาษาจีนผ่านเพลง 1 — วันที่ 5 — เห็นใจชาวนา (บทที่สอง)
บทที่สองในสองบทกวี 'เห็นใจชาวนา' ของหลี่เชิน ขยายมุมมองให้กว้างขึ้น แม้ทุกผืนนาในแผ่นดินจะได้ปลูกและเก็บเกี่ยวอุดมสมบูรณ์ ชาวนาก็ยังอาจอดตายได้ เป็นการวิพากษ์วิจารณ์อย่างตรงไปตรงมาต่อภาษีที่ไม่เป็นธรรมและการขูดรีดชาวนาในสมัยราชวงศ์ถัง
คำศัพท์วันนี้
种
ปลูก/หว่าน
春种一粒粟，
Chūn zhòng yī lì sù,
ฤดูใบไม้ผลิหว่านเมล็ดข้าวฟ่างเมล็ดเดียว
秋收
เก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง
秋收万颗子。
qiū shōu wàn kē zi.
ฤดูใบไม้ร่วงเก็บเกี่ยวได้หมื่นเมล็ด
四海
ทั่วแผ่นดิน
四海无闲田，
Sì hǎi wú xián tián,
ทั่วแผ่นดินไม่มีนาผืนใดถูกทิ้งร้าง
田
นา
四海无闲田，
Sì hǎi wú xián tián,
ทั่วแผ่นดินไม่มีนาผืนใดถูกทิ้งร้าง
农夫
ชาวนา
农夫犹饿死。
nóng fū yóu è sǐ.
แต่ชาวนาก็ยังอดตาย
饿死
อดตาย
农夫犹饿死。
nóng fū yóu è sǐ.
แต่ชาวนาก็ยังอดตาย
ไวยากรณ์วันนี้
ความขัดแย้งระหว่าง 'ไม่มีนาผืนใดถูกทิ้งร้าง' กับ 'แต่ชาวนาก็ยังอดตาย' คือแก่นของบทกวี โครงสร้างเรียบง่าย (เหตุ แล้วผลที่ตลกร้าย) ทำให้การวิพากษ์สังคมทรงพลังในเพียงสี่บรรทัด
春种一粒粟，
ฤดูใบไม้ผลิหว่านเมล็ดข้าวฟ่างเมล็ดเดียว
秋收万颗子。
ฤดูใบไม้ร่วงเก็บเกี่ยวได้หมื่นเมล็ด
四海无闲田，
ทั่วแผ่นดินไม่มีนาผืนใดถูกทิ้งร้าง
农夫犹饿死。
แต่ชาวนาก็ยังอดตาย