เรียนภาษาจีนผ่านเพลง 2 — วันที่ 5 — นั่งเดียวดายที่ภูเขาจิ้งถิง
หลี่ไป๋แต่งบทกวีนี้ในบั้นปลายชีวิต ช่วงเวลาแห่งความโดดเดี่ยวและผิดหวังหลังถูกผลักออกจากราชสำนัก ขณะนั่งเดียวดายที่ภูเขาจิ้งถิง เมื่อนกบินจากไปและแม้แต่เมฆยังล่องลอยจากไป เหลือเพียงภูเขาเท่านั้นที่ยังอยู่ หลี่ไป๋จึงเปลี่ยนภูเขาให้กลายเป็นเพื่อนคนเดียวที่ไม่มีวันเบื่อการอยู่เป็นเพื่อนเขา
คำศัพท์วันนี้
众鸟
ฝูงนก
众鸟高飞尽，
Zhòng niǎo gāo fēi jìn,
ฝูงนกบินสูงลับหายไปจนหมด
孤云
เมฆก้อนเดียว
孤云独去闲。
Gū yún dú qù xián.
เมฆก้อนเดียวลอยจากไปอย่างเนิบช้าตามลำพัง
相看
มองกันและกัน
相看两不厌，
Xiāng kàn liǎng bù yàn,
เรามองกันและกันไม่มีวันเบื่อหน่าย
不厌
ไม่เบื่อหน่าย
相看两不厌，
Xiāng kàn liǎng bù yàn,
เรามองกันและกันไม่มีวันเบื่อหน่าย
敬亭山
ภูเขาจิ้งถิง
只有敬亭山。
Zhǐ yǒu Jìngtíng Shān.
เหลือเพียงภูเขาจิ้งถิงเท่านั้น
ไวยากรณ์วันนี้
บทกวีนี้ทำให้ภูเขามีชีวิตจิตใจ — 'เรามองกันและไม่มีวันเบื่อ' — เปลี่ยนก้อนหินไร้ชีวิตให้กลายเป็นเพื่อนแท้เพียงหนึ่งเดียวของกวี เทคนิคการใส่ความรู้สึกมนุษย์ลงในธรรมชาติ (拟人 บุคลาธิษฐาน) นี้ เป็นเครื่องมือที่พบบ่อยในบทกวีจีนคลาสสิกเพื่อสื่อความโดดเดี่ยวโดยไม่สงสารตัวเอง
众鸟高飞尽，
ฝูงนกบินสูงลับหายไปจนหมด
孤云独去闲。
เมฆก้อนเดียวลอยจากไปอย่างเนิบช้าตามลำพัง
相看两不厌，
เรามองกันและกันไม่มีวันเบื่อหน่าย
只有敬亭山。
เหลือเพียงภูเขาจิ้งถิงเท่านั้น