นี่คือบทที่มีชื่อเสียงที่สุดในสิบเจ็ดบทที่หลี่ไป๋แต่งขณะเดินทางผ่านแคว้นชิวผู่ (ในมณฑลอานฮุยปัจจุบัน) สถานที่ที่เขาไปเยือนในช่วงบั้นปลายชีวิตที่ยากลำบากขึ้น เมื่อมองกระจก เขาตกใจว่าผมขาวยาวเพียงใด และโทษว่าทั้งหมดเกิดจากความทุกข์กังวล เป็นหนึ่งในการใช้คำพูดเกินจริงที่สุดขั้วและเป็นที่รักที่สุดในบทกวีจีน 🔊